حمل و تقسيم شود . در لسان برخى روايات ، عمل امام على به اين گونه توصيف شده كه قرآن را در ثوب واحد قرار داد ، « 1 » در بين لوحين گذاشت « 2 » ، مصحف واحد كرد « 3 » ، در اين صورت ، صرف گردآورى و نظم بخشيدن به نوشته‌ها و سامان دادن به وسائل ( كتابت مانند پوست درخت ، ورقه‌هاى سنگى و كتف شتر ) مىتواند با مدت كم چون : سه روز ، شش روز و هفت روز سازگار باشد ، بويژه آنكه در بعضى روايات آمده كه پيامبر فرموده است قرآن در پشت رختخواب من در مصحف ، حرير و قراطيس ( كاغذ ) نوشته شده « فخذوه و اجمعوه » . « 4 » آنها را بگيريد و گردآورى كنيد و حضرت هم اين كار را انجام داد و در پارچه زرد رنگى قرار داد . يعنى كتابت آن انجام شده ، فقط يكدست كردن و قرار دادن در پارچه واحد مىخواسته كه حضرت اين كار را در اين مدت انجام مىدهد و از پراكندگى در مىآورد ، يا آن طور كه عياشى نقل مىكند ، نوشتن و گردآورى كردن در حد قرار دادن در مصحف بوده است . يعنى تدوين كردن و به صورت كتاب در ميان دو جلد و دو لوح قرار دادن بوده است . زيرا پيش از آنكه پيامبر از دنيا رحلت كند ، هر آن ممكن بود آيه و سوره‌اى جديد نازل شود ، لذا نمىشد به صورت مجلد قرار گيرد ، در عين حال كه نظم و ترتيبى هم داشته باشد ، اما پس از فوت پيامبر و انقطاع وحى ، اين احتمال مطرح نبود و امكان دوختن به هم و قطعى كردن جمع فراهم بود ، لذا پيامبر وصيت مىكند اين عمل را پس از فوت من انجام بده و چنين كارى حداكثر با همين ايام سازگار به نظر مىرسد .

--> ( 1 ) - مجلسى ، بحار الانوار ، ج 89 / 40 ، ح 1 . جمعه كله فى هذا الثوب الواحد . همچنين ابن شهر آشوب ، مناقب آل ابى طالب ، ج 2 / 50 . ( 2 ) - ابن شهر آشوب ، مناقب آل ابى طالب ، ج 2 / 50 . ( 3 ) - تفسير عياشى ، ج 3 / 70 ، تحقيق قسم الدراسات الاسلامية مؤسسة بعثت . ( 4 ) - مجلسى ، بحار الانوار ، ج 89 / 48 ، ح 7 . تفسير قمى ، ج 2 / 455 .